امام حسین
تو روضه هات چه پر شوره
کربلا خونمه از چی دل بکنم
یا حسین به یاد حرمتم هر تپش
شکسته بالم و از پشت میله های قفس
نفس دارم میکشم هوات خوبه
من محتاجم به غم تو
چه جذاب است دردی که بُوَد آن را دوا روضه
تویی آرامشم تا که آروم بشم
ندیدم مثل تو امیر میشینی حتی با فقیر
مجنونم تا خود روزی که لیلامی
جنون میگیرم با غم حسین
لک زده این دلم آقا برای شیش گوشه دوباره

Notice: ob_end_flush(): Failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/javadieh/public_html/wp-includes/functions.php on line 5493