تویی آرامشم تا که آروم بشم

تویی آرامشم ، تا که آروم بشم

سنگین – شب هفتم محرم 1405

هیئت بین الحرمین طهران

تویی آرامشم ، تا که آروم بشم

تو حواست بهم هست و دلواپسی

تو پناه دلِ بی پناه منی

تو نبودی که میمُردم از بی کسی

جز تو هیشکی برام آقا مرهم نشد

پَر کشیدم ولی دردمو کم نکرد

همه ی اون روزایی که بهم سخت گذشت

هیچکسی مثلِ تو من رو درکم نکرد

مهربونی چقد

که با این حالِ بد

همیشه حوصله کردی

پای اشکای من

خیلی اذیت شدی

ولی خب ولم نکردی

… (آقام آقام حسین 3) یا حسین یا حسین …

عمری توو روضه هات ، گریه کردم برات

به تو دادم آقا این دل خستمو

نه فقط که حالا ، بعد مرگم بیا

زیر خاکم آقا ول نکن دستمو

زیر سنگ مزار ، منو تنها نذار

همه میرن ولی تو بهم سر بزن

این همه اومدم هیئتت تو بیا

یه شب جمعه آقا سرِ خاکِ من

زیر خاکم برم

اسمتو میبَرم

با همین حال پریشون

دلخوشم که میای

بغلت میکنم

تورو میبینم آقاجون

… (آقام آقام حسین 3) یا حسین یا حسین …

خیلی دلسرد شدم ، نگی که طَرد شدم

میدونم دیگه نیستم شبیه قدیم

دور شدم از تو و بزم روضت اگه

خیلی وقتا گره میخوره زندگیم

میدونم که بدم ، با بَدیم اومدم

اومدم بهت بگم که حلالم کنی

دیگه خسته شدم ، از گناهِ خودم

اومدم تا یه فکری به حالم کنی

روسیاهی بسه

یه نگاهی بسه

بده باز راهو نشونم

مثل حُر دستمو

بگیر آقا که من

از گذشتم پشیمونم

… (آقام آقام حسین 3) یا حسین یا حسین …

شاعر : امین اسدی