ندیدم مثل تو امیر میشینی حتی با فقیر

ندیدم مثلِ تو امیر

واحد – شب هفتم محرم 1405

هیئت بین الحرمین طهران

ندیدم مثلِ تو امیر

میشینی حتی با فقیر

آخه غیرِ تو کدوم شاه دیگه فکر رعیته

ندیدم مثلت احدا

که رفیق میشه با بدا

با همه بد باشه آدم ولی با تو راحته

به خدا که خیلی مَردی

بدا رو سوا نکردی

درِ خونت همه رو میخری درهم

کارِ تو نشد نداره

میتونی با یک اشاره

صدتا طیبم بیاری زیر پرچم

واسه اونی که پشیمونه درای روضه بازه

نیم نگاهت از منه بدم میتونه حُر بسازه

… حسین جان ابی عبدالله …

همین از خوبیِ تو بس

که حواست به همه هست

مگه میشه مگه داریم شبیهت با معرفت

نمیره دستِ تو به کم

چه عرب باشه چه عجم

کافیه تا با مرام و با ادب باشه فقط

همه چیمو از تو میخوام

یکی از این آرزوم هام

اینه از چشم وهب تورو ببینم

یا توو اوج نااُمیدی

ببینم آقا رسیدی

که توو کشتیِ نجاتِ تو بشینم

نبودم اگه یه آدم خوب و بدرد بخور که

ولی میدونم دور و برت پُر از رسول ترکه

… حسین جان ابی عبدالله …

از این عشق دو طرفه

گره وا میشه یه دفعه

تا روو لبهام میاد اسمت یا ابوفاضل مدد

دلم و مَشکِ حرمت

فدای دست قلمت

که یه بارم نزد آخر روی سینم دستِ رد

بخوام اگه حل شِه کارم

دلتو به دست بیارم

شرط اولش رضایت رقیه ست

دلم و همه امیدش

به دلی که شاه کلیدش

توی دست با کرامت رقیه ست

از نگاهِ تو میگیره نور تموم روشنی ها

اسمتم آقا قسمِ حق روو لب ارمنی ها

… حسین جان ابی عبدالله …