کاشکی خونم توی کربلا بود

کاشکی خونم توی کربلا بود

شور – شب دوم محرم 1405

هیئت بین الحرمین طهران

کاشکی خونم توی کربلا بود

توی قلبم یه برو بیا بود

یه دلم پای ضریح شیش گوش

یه دلم روو ایوون طلا بود

کاشکی خونم توی کربلا بود

زندگیم نذر محرما بود

پای تل زینبیه مُردن

تنها حاجت من از خدا بود

به همین برکت ، به همین نفسام

که توو روضه میاد و میره حسین

دلِ غرق به خون ، به هوای جنون

گاهی واسه حرم میگیره حسین

ای شهنشاه و دلبرم

شوقِ تو دارم در سرم

واسه همینه که میگم

اَللّهم الرزقنا حرم

… اَللّهم الرزقنا حرم ، اَللّهم الرزقنا حرم …

کاشکی خونم توی کربلا بود

پاتوقم حرم نیمه شبا بود

توو حریم خوشگل علمدار

بساط اشک و روضه بپا بود

کاشکی خونم توی کربلا بود

کفتر دلم همش هوا بود

دل میبُرد از همه کفتراشون

کفتر بوم امام رضا بود

به هوای جنون ، به هوای حرم

به خدا که من محتاجم حسین

از توی زائرات ، لیست خوب یا بدات

نکنی یک وقت اخراجم حسین

از عشقِ تو ای دلبرم

آواره و در به درم

تا کِی آقا باید بگم

اَللّهم الرزقنا حرم

… اَللّهم الرزقنا حرم ، اللّهم الرزقنا حرم …

کاشکی خونم توی کربلا بود

زندگیم بَه که چه باصفا بود

شروع هر روز زندگیم با

یه سلامی به سوی آقا بود

کاشکی خونم توی کربلا بود

بهترین شب شبِ جمعه ها بود

کل آل عبا دور ضریح

شور و غوغایی پایین پا بود

منه بی سر و پا کجا اونجا کجا

میبینی که کارم توهمه

کِی میشه ببینم با چشای ترم

که پای شیش گوشه تلاطمه

ای سالار و ای سرورم

یک عمریه که نوکرم

مُردم از بس گفتم آقا

اللّهم الرزقنا حرم

… اللّهم الرزقنا حرم ، اللّهم الرزقنا حرم …

شاعر : محمد اسداللّهی