بیقرارم میکنی ، قصد جانم میکنی
سنگین – شب تاسوعای محرم 1405
هیئت بین الحرمین طهران
بیقرارم میکنی
قصد جانم میکنی
گیسو پریشان
دل به یغما میبَری
با نقابم دلبری
گیسو پریشان
روو به صحرا میکنی
با که نجوا میکنی
گیسو پریشان
روو به طفلان میکنی
عزم میدان میکنی
گیسو پریشان
ای سرتاسر صحرا
از عطرِ تو مَسحور
چشم بد ازت دور
ای خوش سیرت و سیما
ای دلبر زیبا
چشم دشمنات کور
با کل عالم عشقِ من
عوض نمیکنم تورو
میدونم تشنه ی رزمی
داری میری آروم برو
… ابوفاضل یا ابوفاضل …
زلفت افشون میکنی
قلبِ ما خون میکنی
زیبای زینب
صید مجنون میکنی
با دلم چون میکنی
دنیای زینب
بازوانت حیدری
هیبتت پیغمبری
صهبای زینب
بی محابا میروی
سمت دریا میروی
سقای زینب
ای دریا خجل روت
شرمنده ی بازوت
من دورت بگردم
ای ناجیِ عقیله
مهتاب قبیله
ای دوای دردم
بچه ها وایسادن روو تل
دارن میگن عمو بیا
شوره چشمِ حرومیا
داری میای آروم بیا
… ابوفاضل یا ابوفاضل …
آه از این آوارگی
میسپاری ام به کی
کفیل زینب
آه از این وابستگی
ای برای زندگی
دلیل زندگی
از چه تنها مانده ای
علقمه جا مانده ای
تنهای زینب
کل خیمه پُر شرر
از نبودت بی خبر
دنیای زینب
کی زلفاتو کشیده
دستاتو بُریده
ای دوای دردم
بی تو آواره میشم
برمیگشتی پیشم
من دورت بگردم
پهلوونم زانو نزن
اِنقد روو خاک بازون نزن
من خودتو میخوام داداش
به مشک خالی روو نزن
… ابوفاضل یا ابوفاضل …
شاعر : محمدرضا محمدزاده
نظرات