لباس مشکی به تنم ، شال عزا روو شونم
سنگین – شب اول محرم 1405
هیئت بین الحرمین طهران
لباس مشکی به تنم ، شال عزا روو شونم
به آخرش میرسه توی این دو ماه جنونم
دوباره اومد بوی عجیبی
بوی محرم و عزا بوی غریبی
اربابم حسین
بانیِ روضه میشه مادرت
اربابم حسین
عالم مرید و خاک محضرت
اربابم حسین
من رو نرون یه لحظه از درت
اربابم حسین
سنگ تورو به سینه میزنم
اربابم حسین
دل از همه بجز تو میکَنم
اربابم حسین
اونکه کنارِ تو خوشه منم
… اربابم حسین ، ارباب حسین حسین حسین …
هرچی بشه من از علاقم به تو کم نمیشه
آخه زده عشقِ تو توی قلبم آقا ریشه
هر ضربانم میگه دوباره
امام حسین رفیق خوب روزگاره
اربابم حسین
باز از ته دلم زدم صدات
اربابم حسین
قابل نداره جونِ من فدات
اربابم حسین
محتاجم و تو کشتی نجات
اربابم حسین
خوبی که داری اینهمه گدا
اربابم حسین
چی دیگه بهتر از همین دعا
اربابم حسین
کنجِ حرم بهم بدی یه جا
… اربابم حسین ، ارباب حسین حسین حسین …
جسمم همینجا ولی روحم توی کربلاته
دست خودم نیست اگه دل عاشق و مبتلاته
خیلی قشنگه واسم یه کاری
یه عکس با شیش گوشه برای یادگاری
اربابم حسین
میفهمه کی مثه تو حرفمو
اربابم حسین
بارون گرفته قاب چشممو
اربابم حسین
دوری گرفته دیگه صبرمو
اربابم حسین
خسته شدم به جون مادرم
اربابم حسین
خیلی نیازمه بیام حرم
اربابم حسین
تا کربلا بده منو پَرم
… اربابم حسین ، ارباب حسین حسین حسین …
شاعر : سید حسن میرصادقی
نظرات